In deze wereld kun je nooit een vriend teveel hebben

Ik hoor gesnurk in het bed onder mij en pratende mensen in de kamer boven mij. Af en toe hoor ik iemand op de gang lopen. Als de wc op de gang wordt doorgetrokken wordt je gevoelsmatig door de kracht van het wegspoelende water bijna meegezogen. Op elke computer in het hostel zie je de bekende schermen van facebook prijken en de op zijn beperkte budget aangewezen backpacker eet in de keuken van het hostel de welbekende noodles uit een bekertje of bakje. Welkom back in het hostelleven. Het gesnurk onder mij is nu alleen niet van een vreemde, het is van Erwin. Ja 35 en 36 jaar, maar het maakt niet uit, we slapen weer voor even in een stapelbed. Want 6 maanden en een jaar op reis is budgettair niet niks, en dat betekent dat we wel redelijk op de centjes moeten letten. In Tokyo is backpacken niet zo goedkoop als in vele andere Aziatische landen. Midrange of top end slapen is er voor ons hier niet bij. En dat geeft helemaal niets, het heeft wel wat.

Het is 2 uur in de nacht. De jetlag is aanwezig. Op de vlucht van Dubai naar Tokyo heb ik nog best redelijk kunnen slapen. De beentjes volledig gestrekt want we zaten bij de nooduitgang. Een voordeel van reizen met een lange man, een vraag met een glimlach en een vriendelijke grondsteward van Arabic Emirates. Bij de stoelen aangekomen zat onze buurman al in zijn stoel, een donkere Afrikaan uit Sudan. Hij begon meteen te kletsen en we leerden al snel dat je een Afrikaanse man nooit mag vragen hoeveel kinderen hij heeft. Klein foutje. “I know how many children my wife has", lacht hij, "but an African man does not know exactly how many children he has", was zijn korte uitleg. Een cultureel verschil of gewoon het gevolg van testosteron? Altijd interessant. Later legde hij uit dat voor een Afrikaanse man de broers van zijn vader ook zijn vaders zijn en de vrouwen van zijn ooms en de zussen van zijn moeder ook zijn moeders zijn. De kinderen van zijn neven, nichten, broers en zussen zijn de zijne en de vrouwen van zijn broers en neven zijn zijn vrouwen. “That is the reason why an African man does not know exactly by heart how many children he has, and if you get deprived by the loss of your birthfather it’s not that bad because you have many more. We feel responsible for every member of the very extended family.” Aan het eind van de vlucht bleek dat deze man de Sudanese ambassadeur in Tokyo is. Hij gaf ons zijn kaartje en zei “Give us a call, because in this world you can never have a friend too many”.