"Ik moet nodig weer eens een blog schrijven", zei ze tegen haar vriendje. "Hmmm", antwoordde hij terwijl hij een menukaart van een Indiaas restaurant in Hiroshima bekeek. Ze weet al waar haar volgende verhalen over gaan. Het eerste gaat over de historische Nakasendo route. Een honderden jaren oude reizigersroute tussen Tokyo en Kyoto. Het tweede vertelt over de Shikoku pelgrimstocht langs 88 heilige plaatsen. Ze moet alleen eerst wat meer rust hebben voordat hierover een letter op 'papier' komt. Het reizen is namelijk best vermoeiend en er zijn weinig momenten geweest, of misschien heeft ze zelf te weinig tijd gepakt, om eens een goed stuk te schrijven. Ze reist samen met haar lief in Azie en vandaag zijn ze aangekomen in Hiroshima. Deze stad stond bij hun allebei hoog op de to-do lijst. Morgen valt er in het Peace Memorial Museum meer te zien en te lezen over de atoombom die op 6 augustus 1945 op Hiroshima viel.
Nog maar een paar dagen in het georganiseerde en gedisciplineerde Japan voordat ze op de ferry stappen. Een 28 uur durende tocht naar het Chinese Qingdao. Ze is doodsbang voor de zee. Maar soms zijn er momenten waarop je je angsten moet proberen te overwinnen. Bovendien is 28 uur op een boot lang genoeg om eens aan die mooie verhalen te beginnen.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
3 comments:
Jaaaaaaaaaaaaaaaaa Poetje, inderdaad 80.000 keer gekeken of er alweer een nieuw verhaal was:-)
Even lekker 28 uur tjoekelen op zee, kleinigheidje voor jou.
xxxxxxxxxx
Gelukkig hebben we de foto's nog ;-)
28 uur reizen op een boot naar China...dat moet voor jou toch gesneden koek zijn..Dan heb je 28 uur om ons even volledig in te lichten over Hiroshima en Japan en je opgedane indrukken! Het werd wel weer eens tijd voor een blogje inderdaad!
Post a Comment