Halong Bay, Sapa, Tam Coc en: KARAOKE!!!

Mijn spaanse vrienden zijn vandaag vertrokken richting huis. Volgens mij regent het buiten dus op dit moment even niks anders te doen. De laatste 3 weken heb ik met mijn spaanse vrienden gereisd en dat was erg leuk! Ik ga ze erg missen, maar dat hoeft niet voor lang, want ook zij haken in in de nieuwe hobby. Op de lijst staan carnaval in Tenerife (waar Jose en Natalia wonen) in februari, in maart Marakesh en in April Londen (voor het theater en de thuisbasis van Marc) in juli Amsterdam, in Augustus Kopenhagen (cultureel festival van 1 week), in oktober Munchen (oktoberfest en de voorlopige thuisbasis van astronoom Enrique) en dan nog ergens Rome, Istanbul en Athene....genoeg te doen dus!

De eerste avond in Hanoi wat mensen gesproken die je een kant van Hanoi laten horen die je zelf niet snel zult zien.....namelijk die van zwemmen tussen de ratten! Ze waren op een avond in een bar in het water die je vanaf een brug kunt bereiken. Toen het heeeeeeel erg regende. En toen ze weg wilden was alles overstroomd (brug) en moesten ze al zwemmend tussen de ratten naar de kant. de straten waren ook overstroomd en overal zwommen de ratten: nice!!

Vanuit Hnaoi hebben we een twee-daagse trip gemaakt naar Halong Bay, een van de bekende gezichten van Vietnam, met 3000 kalksteen eilanden in de zee. Op een boot door de omgeving gevaren, gekayakt en en overnacht op de zogenaamde junk. Toen was Sapa aan de beurt. De uitvalbasis van reizigers die het noorden van Vietnam ontdekken. met de slaaptrein ernaartoe, naar een plaats een paar km van de grens met China verwijderd. En toen met de bus naar Sapa. Hoger in de bergen. Daar was het koud!!!!!!!!!!! Dus alles in de backpack aangetrokken en nog steeds twijfelachtig. Het was er ook erg mistig jammergenoeg dus weinig gezien. De volgende dag een kleine trekking gedaan naar een minority village.....er zijn in Vietnam ongeveer 54 minorities. dat was mij iets te toeristisch aangekleed, maar daarbuiten was de omgeving heeeeel erg mooi. Omdat het winter is zijn de rijstpaddies niet in gebruik en dus bruin in plaats van weelderig groen. Maar al met al was het een erg leuke trip. Op kerstavond zijn we weer de slaaptrein ingegaan en hebben we kerst gevierd. We hadden allemaal voor iedereen een kadootje gekocht. Gelukkig vanwege de vermoeidheid (herstellende van griep) op de terugweg in de tein, die erg schommelde, goed geslapen. Maar dan toch weer om 4 uur wakker omdat je de trein moet verlaten. Op 1e kerstdag alleen in Hanoi geshopt, en een heeeel mooi schilderij voor mezelf gekocht. ' s avonds met zijn 4-en aan een vietnamees kerstmaal. De volgende dag naar Tam Coc: Halong bay on the ricepaddies, zoals het gemoend wordt. Dat was bijzonder mooi! Alleen omdat het winter is blijven de weelderig groene vergezichten van de rijstpaddies achterwege. In een bootje over de rivier gevaren, bijzonder mooi. het noorden van Vietnam is het Vietnam dat ik wilde zien en gemist heb tijdens de rest van mijn trip, alleen jammer dat alles zo ontzettend toeristisch wordt.

Voor nu rest mij nog een paar dagen in Hanoi. Ik denk dat ik nog naar het Ho Chi Minh Mausoleum ga en naar het War Museum. Beetje shoppen, relaxen (ben moe van de tight schedules en grieperig) misschien nog een toertje en ontmoetingen met couchsurfers uit Vietnam. 5 weken in Vietnam en toch niet echt veel gerelaxt.....dat moet de volgende keer anders. Ook in Vietnam is er voor mij nog het een en ander te zien en opnieuw te doen (het noorden in de zomer). Dat combineer ik een keer met de rest van Laos dat nog gezien MOET worden en Cambodja.

Gisteravond hebben we een andere must in Vietnam van de lijst kunnen strepen: KARAOKE!!!! hahahahahaa wat was dat lachen zeg! We waren al weken van plan dat een keer te doen. Evenals slang en kikker eten (dat eerste is niet gelukt). Via couchsurfing zag ik dat er in Hanoi op de 26ste een bijeenkomst werd georganiseerd. Dus wij in de taxi ernaar toe. Naar andere couchsurfers, mensen die je niet kent en niet weet hoe je ze moet herkennen. Maar dat kwam allemaal goed. Bij aankomst werden wij naar een privekamer gebracht (de karaoketent bestond uit alleen maar privekamers) waar de couchsurfers zaten te wachten op iedereen. Heel bijzonder om redelijk anoniem een geweldige avond met elkaar hebben, wetende dat je elkaar nooit meer ziet, elkaar gedag zeggen en weggaan, met en geweldige ervaring achter de rug. Veel gezongen en gelachen, en terug in het hotel (nadat de taxichauffeur de weg kwijtraakte en wij uit noodzaak een andere taxi moetsen nemen, tot groot ongenoegen van de chauffeur die ook nog eens geen engels sprak en wij niet wetende waar we in godsnaam waren) bij het afscheid met Jose, Natalia en Enrique een traantje gelaten.

Halong Bay (bij mist en zware bewolking)